তোমাৰ সুৰত গুঞ্জৰিত হৈছিল অসমৰ আকাশ বতাহ।
তোমাৰ গীতৰ সুৰত প্ৰকৃতি সেউজীয়া বননীয়ো ফুলি উঠিছিল।
তোমাৰ গানত জীৱনৰ সত্য লুকাই আছিল লুকাই আছিল জীৱনৰ মাদকতা ।
জুবিনদা তুমি মাথো এজন সুৰকাৰে নাছিলা তুমি এজন প্ৰকৃতিক ভাল পোৱা কবিও আছিলা
তুমিয়ে লিখিছিলা হাতৰ পৰশেৰে নীলা কলমেৰে
বোৱাইছিলা কবিতা ঢৌ।
📌নাং লিজাশ্ৰী বন্তী গোহাঁই
লখিমপুৰ নাওবৈচা
নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো বা সংখ্যাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ