অনুভৱৰ কলমত-সমৰেন্দ্ৰ হালৈ

বাটৰ সন্ধানত বাট কুৰি বাই 

 আগুৱাইছো ধীৰে,  যদিও বাটৰ সন্ধান নাই

  অধীৰ , অশৰীৰ লক্ষ্য বিচাৰি 

   জোনাকীৰ তাপঁত জোনাক গলি যায়   

    পোহঁৰ চোন তেওঁ বিচাৰি নেপায় ,

     আন্ধাৰত, আন্ধাঁৰে নিজকে সাজাঁয় 

      কিজানিবা আনে বুজিব, তমসাত লুকাই।।

 নিৰৱতাৰ শব্দত সৰলতাৰ নিবাৰণ

  আহ্বান সময়ৰ আতুৰতাৰ প্ৰনয়ন 

   কা‌‌ৎচিত পোহৰত কেয়াঁবন নিদাৰুণ

    নিশ্চিত পোহৰত মেঘৰ অনাৱৰণ  ।

সময়ত সময়ৰ সমতা ৰক্ষা কৰা তান 

 সময়ৰ পাক-চক্ৰত এন্ধাৰৰ জয় গান,

  হেজাৰ উচৰ্গাত ও আন্তৰিকতাক আওকাণ 

   সময়ৰ সলনিত সমূলে থান-বাণ,

অতি ! সোনকালেই ক্ষতি হৈ পৰে 

 নিশ্চিত পোহৰতো,  আন্ধাৰৰ যোগান ধৰে 

  মতিৰ বিভ্ৰান্তিত,  বিবেক শুন্য কৰে 

   আশ্বস্থ‌ ক্ষণ ! ক্ষতিকৰ কৰিব ধৰে ।।

📌সমৰেন্দ্ৰ হালৈ, দিল্লী