যান্ত্ৰণা - তুতুমনি মাইনা দাস

মন যায় কেতিয়াবা ,

তোমাৰ সজাৰ পৰা মুক্ত হৈ 

বিহংগিনীৰ দৰে উৰিবলৈ।

নোঁৱাৰা হৈছো সহিব      

 তোমাৰ মৰমৰ অত্যাচাৰ।

সৰ্ব শৰীৰত যে বিয়পিছে

এক অনামী পীড়ন! 

পংগু কৰি নিছে 

মোৰ মন মগজুক;

অপ্ৰপ্তিৰ তাড়ানাত।

কম্পিত মোৰ ভগ্ন দেহা!

নিন্দাহীন ৰাতিবোৰত

সুপ্ত হৈ থকা দুখবোৰে,

অশ্ৰুৰ জোৱাৰ তোলে! 

আৰু নিমিষতে ম্লান পৰি যায় ,

 মোৰ মাতৃ হৃদয়! 

সকলো পাহৰি কল্পনাতে উমলি 

ওঁঠত হাঁহি বুলাই ,

যাঁও আগুৱাই।

মই যে বন্দী তোমাৰ 

মিছা মোহ মায়াত।