প্ৰেমৰ গান-অজয় দাস

সপোন লাহেকৈ নামিলে ৰহেদৈ

বুজাব নোৱাৰোঁ যে মনকে

কমুৱা তুলাহৈ মন,

উৰা মাৰে ঐ ৰহেদৈ।

জেতুকা বুলুৱা হাতে ঐ ৰহেদৈ

তেজ ৰঙা মনকে বান্ধে কেনেকৈ

সপোন নে দিঠক ঐ ৰহেদৈ

আকলুৱা মনে ঐ বিচাৰে 

সজাব ঘৰখন তোমাকলৈ ।

ভালপাই সখী ঐ

         তোমাক কৰিছোঁ ৰচনা

মোৰ উজাগৰী ৰাতিৰ গানত

         সখী ঐ তোমাৰেই ছবি আঁকো ।

যেতিয়া শৰৎ কঁপে 

     শেৱালীৰ চুমা পৰশত

ৰহেদৈ মোৰ নয়ন ভৰে

     সেই গোপন গানৰ সুৰত ।

শুকান ঘাঁহত নিয়ৰৰ টোপাল

তুমি দিনৰ পথিক সখী 

সেয়ে দেখা জীৰ্ণ পথাৰ

মই ৰাতিৰ পথিক সখী 

নিয়ৰৰ গানটি উচুপে মোৰ কোলাত ।

      সখী…..

সেইদিনাৰ দৰে

আৰু অলপমান কাষত বহা

   শৰতৰ গানবোৰ গাই যোৱা

নিয়ৰ পৰিব , উমান বাঢ়িব

  আমাৰ প্ৰেম গভীৰ হ’ব।

     সখী ঐ

আজি গধূলি লগন

আকাশত বাদল নাচিব

বুকুত মাদল বাজিব ।

    লাহে লাহে সন্ধিয়া নামিব

জোনৰ পোহৰত অন্ধকাৰ মুচিব

মই দাগী হ’ম তোমাৰ প্ৰেমৰ দাগত।

বহু কথা কম কাণে কাণে

ৰূপেৰে নুভুলাওঁ তোমাক

গুণেৰে ভুলাম।

তুমিও গানেৰে ভুলাবা ।

গোপন কথাটি নৰয় ঐ সখী

মোৰ ভীৰু বাসনাৰ অঞ্জলিত

আঁকি যায় নিশাৰ সপোন আয়োজন ।।

                   ✍️ অজয় দাস

                  ১৬/০১/২০২৪