শেলুৱৈৰ ধৰা - চৈয়দা নজিফা মান্নান

মই নজনালৈকে

তুমি মোৰ আছিলা।

 মই বুজি নোপোৱালৈকে

এই স্বাথপৰ পৃথিৱীত,

সুখী আছিলোঁ।

মোৰ মূৰত এখন মৰমৰ হাত আছিল,

প্ৰেম আৰু আবেগেৰে বন্ধা।

মই নজনালৈকে,

 কস্তুৰীৰ মৃগৰ দৰে

হৃদয়তে ৰাখিছিলোঁ লুকুৱাই। 

তথাপিও তাৰ সুৱাস 

বিয়পি পৰিছিল,

বহুতৰ মাজত।

মোৰ জিভাৰ কোনত

মোৰ গুলপীয়া ওঠৰ পানীৰে,

ধোৱাইছিলোঁ।তথাপিও!

নিকা নহল চোন।

মৰমৰ মাজত 

শেলুৱৈৰ ধৰিছিল,

মই নজনাকৈ।

যেতিয়া লৈকে মই জনা নাছিলোঁ

মোৰ হাত শেলুৱৈৰ মাজত,

মোৰ হাতেই হাত হৈ আছিল।