কেতিয়াবা মোলৈ মনত পৰেনে - পল্লৱী হাজৰিকা

কেতিয়াবা মোলৈ মনত পৰেনে?

যদি পৰে এপাহ গোলাপ আনিবা তছনছ কৰি বুকুত চটিয়াবলৈ।

কিয়নো বুকুখনৰ গভীৰতা বোৰে বুকুত দহে

উশাহ ঘন কৰি বালিচৰ সাজে মৃত্যুলৈ

হেঁপাহ বুলিবলৈ চন্দ্ৰবিন্দুটোহে আছে,

উৰি যোৱাৰ ভয়ত পিঞ্জৰাত বন্ধ জীৱন।

চাকনৈয়া সময়ৰ

দেখাৰ দৰে সহজ নহয়,

ভাববোৰো অসম্পূৰ্ণ জীৱনী ,

লিখিবলৈ কাহিনী আছে, 

ৰোমন্থন কৰিবলৈ প্ৰকৃতি যে নাই।

জীয়াধনশিৰি বানৰ পৰশত পলস পৰিল যদিও

কৃষকৰ তৃপ্তিবিহীন জীৱন।

যেন পূৰ্ণিমাৰ অৰ্ধ জোন

লালসা নাই অতীত কিম্বা ভৱিষ্যতৰ

বাবলৈ আছে বঠা বাইছে নোপোৱা পাৰৰ বেথাৰে!!